Menorca

Bij Mahon op Menorca liggen we in een prachtige goed beschutte baai. Twee smalle kanaaltjes geven toegang tot die baai en verder wordt het helemaal omsloten door land met daarop oude fortificaties. Met het bijbootje is het ongeveer een kwartier naar het stadje om te bezichtigen, boodschappen te doen en een wasserette te vinden. Elke keer weer een mooi ritje over het vlakke water in de grote baai van Mahon, alhoewel midden in de nacht toch wel een beetje spannend is. Na 2 dagen komt een havenman langs met een briefje dat je daar alleen maar mag ankeren als de haven vol is en dat we moeten betalen om daar te liggen aangezien het havengebied is. Hij vertelt er ook bij dat nog dezelfde dag weg moeten… Wij kunnen niet weg want de was ligt nog in de stad en in de haven gaan wij niet liggen, dat ligt lang niet zo comfortabel en is veel te duur. Uiteindelijk kunnen we blijven liggen tot de was klaar is, maar dan moeten we meteen weg. We vinden het allemaal maar onzin en raar, volgens mij schieten ze hun doel voorbij met dit soort acties (doel = haven vol en geld verdienen, gevolg = iederen weg uit Mahon). Als we ‘s avonds terugkomen met de was ligt er nog een Nederlandse boot, de Sobat Kras. We varen even langs en hebben spontaan een supergezellige avond ze. De volgende morgen om 9 uur als de havenmannen weer langs komen, slapen wij nog en hebben er verder helemaal geen last van… Donderdag vertrekken we uit Mahon en net buiten de haven beginnen klassieke jachten aan een regatta. De jachten zijn meestal meer dan 20 meter lang en varen onder vol tuig met een volledige crew. Er zitten zelfs mensen boven in de mast en er staat iemand helemaal voor op de boegspriet om aanwijzingen te geven over afstanden naar andere boten. Erg indrukwekkend en wij zeilen er een beetje tussendoor om foto’s te maken. Dan hebben we genoeg foto’s en gaan we verder langs de zuidkust van Menorca. De wind is goed en we lopen lekker over vlak water naar de oostpunt van Menorca. Daar aangekomen moeten we langs de kust een stukje naar het noorden om bij Ciutadella te komen. De tweede grote stad van Menorca en we hebben gehoord dat het een heel mooi stadje is. Dat laatste stukje is tegen de wind in en een beetje afzien in de golven, maar we zijn er zo en ankeren in een baaitje omgeven door rotsen. Vrijdagochtend gaan we eerst hardlopen (ja we zijn weer begonnen!) langs de rotskust en door het stadje. Altijd een goede en iets snellere manier om de omgeving te verkennen. ‘s Middags hebben we de echte self-service wasserette gevonden die in Mahon niet beschikbaar was en doen dan echt zelf de was. Ondertussen kunnen we ook mooi nog een keer door de stad heen dwalen. Allemaal smalle geplaveide straatjes, oude huisjes, pleintjes, een kathedraal, een burcht en restaurantjes aan de smalle inham van de haven. Kortom inderdaad de moeite waard om te bezoeken. Vandaag gaan we verder naar Mallorca, we willen graag op tijd op Ibiza zijn voor Rein en Jeanine. —– At 31.8.2013 06:46 (utc) our position was 39:59.62N 003:49.65E

Foto’s zijn op de website gezet

image

Met dank aan Renet voor de foto’s van de Equinox!

Feest in Menorca

image

Eindelijk weer internet! Er komen weer foto’s aan…

Aangekomen in Menorca

Zaterdag zijn we net boven Alghero in Cala Del Bollo aangekomen. Het was een hele rustige tocht na de smalle passage, op het laatst nog de spi gehesen om voor het donker aan te komen. De baai licht net om de hoek van Capo Caccia, een kaap die uit zee gelijk recht omhoog gaat, heel steil en indrukwekkend. De volgende ochtend zijn we vertrokken richting Menorca. Er waaide een mistral in het noorden, maar vanuit onze plek zou de wind meevallen. Dat was ook zo, maar de golven waren wel onstuimiger dan verwacht. Dat vond de windmolen ook, die begint opeens hard te draaien zonder dat hij nog stroom levert. De “uit” schakelaar werkt ook niet… Dan maar de life line aan, touw in de hand en de molen op de ouderwetse manier stilzetten. (zoals Richard ons in Sint Maarten heeft geleerd, het touw in de wieken gooien en vastbinden) De eerste helft van de oversteek was verplicht buiten zitten voor mensen met een evenwichtsstoornis (zeeziekte). Koffie zetten was al een uitdaging… Later in de avond werd de zee wat rustiger en hebben we een redelijk vlotte overtocht gemaakt. Maandagochtend duurt het lang voordat we Menorca kunnen zien, er zitten wat buien met een enkele donderslag om het eiland. Nooit een lekker gevoel om de bui in te varen, maar daar lag Menorca. Achteraf hebben we los van een buitje dat de boot lekker zoet heeft gemaakt verder geen naar weer gehad. We hebben helemaal geen dolfijn of ander zeebeest gezien deze oversteek. Bij het binnenhalen van de vislijn is wel de haak flink verbogen, maar er zit niets meer aan. In Menorca aangekomen vinden we een prachtige baai, die voor alle windrichtingen beschut is. Je moet er via een smalle doorgang in varen. Hier hebben we de windmolen weer gerepareerd. —– At 26.8.2013 20:06 (utc) our position was 39:52.66N 004:18.48E

Assinara

De mooring plek op Assinara waar wij lagen was verboden voor motorboten, dus wij dachten dat we ook de motor op de bijboot niet mochten gebruiken (was niet zo), en we zijn naar de kant geroeid. Zo heb je toch weer wat beweging… Het hele eiland is natuurreservaat en erg mooi om doorheen te wandelen, fietsen of met een tourtje met een jeep te bekijken. Over het hele eiland lopen heel veel ezeltjes los rond en op verschillende plekken staan nog de oude barakken van de gevangenissen, die over het algemeen erg vervallen zijn. Al wandelend komen we langs een schildpaddenopknapcentrum, met 3 zieke schildpadden in bassins en veel foto’s van opgelapte schildpadden die weer vrij gelaten zijn. Teruggekomen op de boot hebben we het erg warm gekregen van de lange wandeling en duiken eerst even tussn de vissen onder de boot. In de natuurreservaten op de middellandse zee zit nog wel vis, maar daar omheen is het schaars… Vis vangen is nog niet gelukt. Na de duik is het dan toch tijd om weer een klein stukje verder te zeilen, naar Stintino. Daar ankeren we recht voor het dorp, naast de haven. In het dorp is het feest. Langs de hele oude haven staan kraampjes met lokale producten en prullaria en er zijn verschillende muziekpodia opgebouwd. ‘s Avonds barst het feest echt los… Het hele dorp is vol met mensen. Op het grootste podium treedt een muziekgroep op met volksdans in klederdracht, niet helemaal onze stijl, maar wel goed uitgevoerd en leuk om mee te maken. Beneden bij de haven zitten eettentjes met allemaal lokale gerechten waar je voor 5 euro een goede pastamaaltijd met wijn of een broodje vlees met wijn kan krijgen. Het zit er helemaal vol en in ons beste Italiaans bestellen wij ook eten en drinken. Lekker op de kade zittend eten we en hebben de tijd om mensen te kijken. Vanmorgen nog even bij de supermarkt geweest en daarna weer weg uit Stintino. We hebben de Fornelli passage genomen, dit is het smalle vaarwater tussen het eiland Assinara en Sardinie zelf. Het is erg ondiep en daardoor schitterend mooi blauw. Nu varen we langs de westkust van Sardinie richting Alghero. —– At 24.8.2013 13:41 (utc) our position was 40:48.88N 008:07.85E

Golfo Asinara

Woensdag zijn we vanuit Porto Pozzo vertrokken richting Cabo Testa. Dit is de meest noord-oostelijke baai van de Golfo Asinara en blijkt een prachtige plek te zijn. Helder water, mooi zand om te ankeren en rotsen bij de kust om te snorkelen. Hier hebben we voor het eerst echt veel vissen gezien. Het water was wel een stuk kouder dan we gewend zijn, waarschijnlijk door de mistral die de voorgaande dagen gewaaid heeft. Er kwam een hele mooie lange deining binnen die je lekker in slaap kon wiegen. Later die middag kwam de Aloha (de botsboot) ook nog binnen en ankerde naast ons… De volgende ochtend kwamen ze ons vers brood brengen! Donderdag zijn we tegen een uur of 11 vertrokken richting Asinara, het meest noord westelijke puntje van de baai, ongeveer 40 mijl varen. Er was een rustig windje schuin van achteren en dit zorgde voor een vlotte en heel rustige zeiltocht. Asinara is nu een natuur-reservaat. Toen wij hier eerder zeilden was het nog een gevangenis-eiland en was het niet toegestaan om hier te varen. Op de kaart van Sardinie die bij ons thuis op de gang hangt hebben we al vaak naar deze plek gekeken en nu liggen we er dan! Vanwege het natuur-reservaat gebeuren mogen we hier niet ankeren maar moeten we een mooring nemen (en betalen). Vandaag gaan we het eiland op. —– At 23.8.2013 7:30 (utc) our position was 41:03.70N 008:17.41E

Porto Pozzo

Porto Pozzo is een plek waar je niet makkelijk weg komt. Er was een mistral (harde noordwesten wind) voorspeld voor maandag/dinsdag en aangezien we in Porto Pozzo goed beschut liggen tegen deze wind, besluiten we hier een paar dagen te blijven totdat de mistral overgewaaid is. We doen wat klusjes aan de boot en verder vinden we op het land wel wat we nodig hebben. Zaterdag is er ook nog een feest in het dorp waar we naar toe gaan. Op het feestje is een hoop vrolijkheid, gezelligheid en vertier en vals klinkende zangers, een soort karaoke. Ook op de boot kunnen we het nog horen en het gaat tot diep in de nacht door, zegt Renzo. Maandagmiddag arriveert dan de mistral. Met meer dan 20 knopen blaast het door de ankerbaai. Veel boten hebben krabbende ankers, moeten weer opnieuw ankeren en blijven bezig. Kortom “hafenkino”. Wij checken ons anker nogmaals door er naar toe te snorkelen en te kijken wat het anker doet als je de motor in z’n achteruit zet. Het graaft zich mooi dieper in, dus dat ziet er goed uit. Toch blijven we wat onrustig, de ankergrond is niet heel goed. ‘s Avonds neemt de wind af dus kunnen we rustig gaan slapen. Midden in de nacht komen er onweersbuien aan en daar zit weer heel veel wind in. We worden er allebei wakker van en Renzo besluit toch in de kuip te gaan zitten startklaar voor als er wat fout gaat. Midden in de nacht willen wij niet de “hafenkino” die we overdag gezien hebben. Plotseling ziet Renzo de boot van de Belgische buren losslaan van het anker en probeert ze te waarschuwen met de mooie oranje toeter. Niemand wordt er wakker van… Dan slaat de 18 meter lange boot voor ons los van het anker en die komt helaas met een noodgang op ons af. Renzo blijft toeteren, ze worden niet wakker totdat ze midscheeps op onze boegspriet met een luide bons en veel gekraak tot stilstand komen. Eerst houdt het anker beide boten, maar met vlagen van 25 knopen zetten we toch de motor vooruit om niet achteruit op de rotsen gezet te worden. Na heel wat geschreeuw heen en weer, gaan de Italianen toch van onze boegen af. Daarbij snijden ze nog wel 1 van onze ankertouwen door, maar we liggen ten minste geen van allen op de rotsen. Zij ankeren opnieuw even verderop en wonder boven wonder zit ons anker nog steeds goed, zij het iets verschoven. Veel nachtrust hebben we daarna niet meer gehad. Bij inspectie de volgende ochtend blijkt dat de schade meevalt, voornamelijk plamuur en lakwerk aan de boegen. Zo komt de klussenlijst nooit af… Bij de buren is de schade wat groter, ze hebben diepe krassen over de hele zijkant door onze boegspriet, maar verder valt het ook nog wel mee. Zoals ze zelf zeggen: “bedankt voor het opvangen, anders hadden we op de rotsen gelegen” en “sorry dat wij ze moesten opvangen”. ‘s Morgens blijken het ook nog heel erg vriendelijke Italianen te zijn, we eten ‘s middags een lekkere echt Italiaanse pasta mee en daarna combineren we een shopping trip naar de supermarkt. Wij doen het vervoer naar het land, aangezien hun bijboot ‘s nachts lek is gegaan, en zij hebben op de kant een auto staan om naar een grote supermarkt te rijden. Zo leer je ook nog veel meer over de Italiaanse keuken. De nacht ervoor voer een dronken man met een toeter door de ankerbaai, hierdoor reageerden ze niet op onze toeter. Daarnaast was hun eerste gedachte dat wij tegen hun waren aangevaren en dat zij aan de kant moesten voor ons… Dit verklaart hun relatief langzame reactie en laat weer zien dat er altijd meerdere kanten aan een verhaal zitten. Vandaag gaan we waarschijnlijk echt verder. —– At 21.8.2013 7:53 (utc) our position was 41:11.79N 009:16.58E

Sardinie

‘s Morgens komt de Challenger nog even langszij om even het weer te bespreken, afscheid te nemen en onze pilot van Corsica mee naar huis te nemen. Plots verandert onze mooie rustige ankerbaai in een golfslagbad omdat alle grote motorboten besluiten hard langs te varen. Geen goed plan om aan elkaar te blijven liggen en nog voor de koffie wordt er losgegooid. Wij gaan naar een baai 10 mijl verderop op Sardinie om boodschappen te kunnen doen. Cees en Renet hebben ook nieuwe voorraden nodig voor de terugweg, dus ze gaan gewoon met ons mee naar Porto Pozzo en gaan een dagje later naar het noorden, er is toch te weinig wind om heel ver te komen. In het dorpje aangekomen zitten zij al op een terras te wachten tot de supermarkt weer open gaat en wachten wij gezellig mee. ‘s Avonds eten we weer pizza, je bent ten slotte in Italie en daar moet je pizza eten. Om de Italiaanse avond compleet te maken hebben we ook nog een echt Italiaans ijsje gegeten. En dan is het tijd om echt afscheid te nemen van elkaar, altijd lastig na een gezellige tijd samen… Vanmorgen waren we nog net op tijd wakker om ze weg te zien varen. Wij blijven nog een dagje hier om wat klusjes te doen en dan gaan we verder naar de westkust van Sardinie. —– At 17.8.2013 11:38 (utc) our position was 41:11.89N 009:16.47E

Ille de Piano

15 augustus hebben we een prachtig zeiltochtje gemaakt met de wind in de rug. Heerlijk rustig zeilen. Daar waren we ook wel aan toe, want het baaitje waar we lagen was een beetje golfslagbad geworden. We zijn nu in een prachtige ondiepe baai net ten oosten van de straat van Bonifacio. Bij het snorkelen hebben we heel veel vissen en ook grote vissen gezien, toch mooi zo’n natuurreservaat. Dan maar pizza eten. Zoals het er nu uitziet was dit de laatste dag samen met de Challenger. Zij moeten weer richting Marseille gaan varen, wij waarschijnlijk een stukje Sardinie en dan weer naar de Balearen. —– At 16.8.2013 6:51 (utc) our position was 41:22.16N 009:13.41E

Op een onbewoond eiland…

Ons ankerbaaitje wordt door een rif met een klein eilandje afgeschermd van de zee. Het eilandje heeft een bult met wat groene plantjes en daaromheen schelpenzand en graniet stenen. Overdag is het een poppulair plekje voor mensen met een boot of waterscooter. Omdat we een dagje in de baai zouden blijven hebben we besloten om daar een BBQ te houden. Renet en Edith zijn met de jongens naar de kant gegaan om lekkere lapjes vlees te halen, en rond een uur of zes toen het eilandje weer leeg was zijn we daar gaan zitten. Ondergaande zon, twee Cobbs, doos wijn…..Je kent het wel, als een god in Frankrijk! Ook de aardappels in zilverfolie in de Cobb was een succes. Na de zonsondergang Elskens’ kaarsjes aangestoken en nog lekker nageborreld. Vandaag gaan we een klein stukje zeilen naar een ander mooi baaitje net ten noorden van hier. —– At 14.8.2013 8:52 (utc) our position was 41:37.76N 009:21.25E