Bequia naar St Lucia

Woensdag hebben we op de Noordwestpunt van Bequia nog een duik gemaakt. ‘s Morgens moesten we daarvoor heel vroeg opstaan, want dan is het lekker rustig. Geen andere duikers en veel minder deining, zodat we iets verder weg kunnen met de duikboot. Onder water stond er redelijk wat stroming, dus je wordt zo langs het mooie rif gespoeld, zonder dat je ook maar iets hoeft te doen behalve ademhalen. De duikinstructeur mag hier lionfish (een heel erg mooie vis die hier als plaag gezien wordt) schieten met een harpoen. Zo heeft hij er enkele gevangen en gevoerd aan een moreen. Indrukwekkend hoe de moreen om de lionfish kronkelt om er stukken vanaf te trekken, je zou er bijna bang van worden. Op de valreep hebben we bij onze zeilmaker (hij heeft ook onze buiskap en huik gemaakt 5 jaar terug) nog een tarp besteld, zodat wij ook uit de zon en droog kunnen zitten buiten. Woensdagavond nog even uitgeprobeerd en het werkt! Donderdag alweer vroeg op. Om 8 uur zeilen we de baai uit richting St. Lucia. Er is veel wind voorspeld vanuit noordoost. We verwachten een tochtje als in een achtbaan… Achteraf valt het allemaal wel mee als je binnen ligt naast de zwaardkast, buiten klopte de voorspelling. Uiteindelijk ‘s avonds om 9 uur zijn we in Rodney bay op St Lucia. Vandaag zijn de voorspellingen beter en gaan we door naar Martinique om Bjorn op te halen. —– At 31.1.2014 12:24 (utc) our position was 14:05.34N 060:57.76W

Bequia

We zijn nog een dag gebleven op de Tobago Cays. Een van de eilandjes beklommen, en nog een paar keer gaan snorkelen. De eerste keer bij de opening in het rif, net aan de buitenkant. De koraaltuin is daar schitterend en net daarnaast zie je de bodem de diepte in gaan. Veel scholen vis, en een aantal grotere rovers. Je merkte wel dat de stroming daar best sterk was, dus we bleven toch maar een beetje in de buurt van de dinghy. De tweede snorkelsessie was aan de binnenkant van het rif met grote scholen doktersvissen, grote papegaaivis en hele scholen pasgeboren visjes, zo klein dat het bijna troebel water leek. We wilden eigenlijk ook gaan kitesurfen daar, maar er was bijna geen wind, uniek hier en ideaal voor het snorkelen. ‘s Avonds zijn we op bezoek gegaan bij onze Canadese buren en een erg gezellige “keukenparty” meegemaakt met muziek en lekker eten. Zaterdag was de wind weer naar het oosten gedraaid en zeilden we relaxed naar Bequia. Een tochtje van zo’n 25 mijl en onderweg een Baracuda gevangen. Hier aangekomen in de grote Admirality Bay zien we weer veel bekende boten; Yana, Easy Rider, Bagalut, Jent en de Canadezen van gisteren. Vanmiddag is er een bluesfestival op het strand en daar zien we elkaar. Ten minste als de boten blijven liggen… de wind is nogal vlagerig toegenomen en er zijn al een paar boten ‘verhuisd’. —– At 26.1.2014 13:58 (utc) our position was 13:00.22N 061:14.59W

Tobago Cays

Rondje Grenada

Op het tochtje tussen Sandy Island en Petit St Vincent komen we langs Mopion. Een koraalrif met daarop een zandstrandje en een rieten parasol. Het ziet er vanaf de boot erg idyllisch uit. We ankeren daar even en gaan snorkelen en met de bijboot het strand op. Er staat erg veel stroming, dus je wordt zo langs het rif gezet. De opening in het rif zodat je met de dinghy het strand op kan, is ook wat moeilijk te vinden. Uiteindelijk lukt het, maar de onderwaterwereld valt een beetje tegen na de overweldigende schoonheid van Sandy Island. Dan gaan we door naar Petit St. Vincent om daar rustig te kunnen liggen voor de nacht. ‘s Ochtends komt er een verkoper langs met kreeft en tonijn. De kreeft spartelt nog en de tonijn ziet er ook nog vers uit. Aangezien we de laatste tijd niet zo veel vangen, hebben we wel zin in een tonijntje. Na scherp onderhandelen kunnen we de kleinste tonijn toch ruilen tegen wat easy money. We zeilen een klein stukje naar Hillsborough en als lunch BBQ-en we daar de tonijnmoten op de door Tom en Cora gevangen kokosnootschillen. Bij Hillsborough wandelen we nog even een stukje door de heuvels. Cora bevrijdt daarbij nog wat geiten en schapen van een te kort touwtje, zodat ze ook weer wat meer te eten hebben. Vrijdag de 17e is het tijd om terug tegaan naar Grenada, even een langer stuk zeilen. Zonder springende walvissen gaan we terug naar Prickly Bay. Een uurtje nadat wij binnengekomen zijn, zien we ook de Deesse en de Feeks arriveren. Deesse vanaf st. Georges (een klein stukje dus) en de Feeks rechtstreeks vanaf Suriname. Samen gaan we naar de kant voor een ‘happy hour’ en daar zien we dat de Senang er ook is en Maarten en Monique van de Amideau. Het ‘happy hour’ wordt aangevuld met pizza eten. Zaterdag is de laatste dag voor Tom en Cora aan boord, we gaan nog even een laatste uitstapje op Grenada doen. Samen met Pieter en Monique nemen we de taxi naar de Seven Sisters watervallen. De taxirit is al mooi, maar de wandeling door de jungle naar de watervallen toe is nog veel indrukwekkender over modderige en glibberige paden, grote rotsblokken, een paar keer door de rivier heen. Dan komen we bij de eerste waterval waarvoor we door het snelstromende water omhoogmoeten klauteren naar de echte waterval. We zwemmen in het koele ‘zwembad’ voor de waterval en we hebben deze prachtige plek helemaal voor ons alleen. Dan lopen we terug naar het bekendste deel van de seven sisters, daar is het een stuk drukker en voor ons daarom iets minder uniek. Na een gezellige borrel bij de Deesse aan boord is het tijd voor Tom en Cora om de taxi te nemen naar het vliegveld en eten we heerlijke nasi bij de Deesse. Dan hebben we een paar dagen waarin we niet heel veel meer doen dan kletsen met anderen en we gewoon in Prickly Bay blijven liggen. Even met de bus naar St. Georges, de hoofdstad van Grenada, en wat inkopen doen. We wilden op dinsdag vertrekken, maar dan zien we de Makaio binnen komen, dus wachten we nog een dag en gaan we woensdagochtend weg uit Prickly Bay. Met een ongewone oostzuidoosten wind gaan we in 1 keer door naar Union Island. Gisterenavond na 3 ankerpogingen lag het anker goed en nu liggen we achter een prachtig rif en op de eerste rang om de kitesurfers voorbij te zien komen. —– At 23.1.2014 14:06 (utc) our position was 12:35.73N 061;24.73W

“Nieuwe” foto’s geplaatst

Het is uiteindelijk gelukt… Met niet al te best internet wat foto’s op de site krijgen. Miljoenenknaller

Het zijn nog de foto’s van Suriname, foto’s van Tobago en Grenada volgen snel.

In Caribische sferen – deel2

“een walvis!”. Als de fok vastgezet is, hebben Tom en ik ook tijd om te kijken. De walvis springt op zo’n 50 meter van de boot helemaal uit het water en blijkt dat al een tijdje te doen! Geweldig! Dan zijn bui en walvis weg en kan er een nieuw touwtje aan de fok gezet worden en zeilen we verder. Net voor het donker komen we in Tyrrel Bay aan en ankeren recht achter de Yana. Trijnie en Hennie van de Yana en Pieter en Monique van de Deesse komen meteen aan boord voor ons ankerbiertje en tevens sundowner. Daarna met z’n allen lekker en gezellig eten bij de Lazy Turtle. De volgende dag gaan we de hoogste berg van Carriacou beklimmen. Slingerend door de bossen en glibberend over de modderpaden vinden we de weg naar de top met een schitterend uitzicht over de baai en de omliggende eilanden. De weg terug gaat langs de andere kant van de berg naar beneden en is iets makkelijker. Gisteren een kort tochtje naar Sandy Island gezeild. Alleen op het fokje zeilen we naar buiten en maken even een omweg om een vis te vangen. Helaas willen ze niet happen. Ankeren achter Sandy Island en overboord om te snorkelen. Het is hier nog mooier dan 5 jaar terug. Gigantische scholen vissen, de koralen zijn nog kleurrijker geworden en er vallen nog meer pelikanen in het water. Het blijft een bijzondere plek. Vandaag zeilen we nog een klein stukje verder naar Petit Martinique. —– At 15.1.2014 14:09 (utc) our position was 12:29.00N 061:28.97W

In Caribische sferen…

Het is al weer een tijdje geleden dat we geschreven hebben… We hebben het ook zooo druk. In plaats van baaitjes hoppen op Tobago zijn we toch maar in Store Bay blijven liggen. De deining rond het eiland was zo hoog dat we het niet zagen zitten om in een andere baai aan land te kunnen komen met de dinghy. Zelfs in Store Bay, de best beschutte baai (zeggen ze) op Tobago, was het af en toe wel spannend of wij over de golf zouden gaan met de dinghy of dat de golf over de dinghy zou gaan. Toch is het elke keer goed gegaan… Op woensdag gaan we met de dinghy naar een strand even verderop gegaan om te snorkelen en kitesurfen. Renzo heeft een paar baantjes achter de kite aan gehangen, daarna zijn Tom en Renzo met de dinghy een heel eind upwind gevaren zodat Renzo terug zou kunnen kiten. Helaas was de wind net te weinig, dus kon hij het water nog niet uit komen. Ondertussen werd er bij de strandbar een videoclip opgenomen. Een paar playbackende rastamannen en een twintigtal donkere modellen daar dansend omheen in bikini. Genoeg te zien… Dan de volgende dag uitklaren in Scarborough en een tourtje in een taxi over het eiland doen. Dwars over het eiland heen door allerlei kronkelwegen, dorpjes, heuvels en langs een watervalletje rijden we naar Castara. Een van de mooiste baaitjes van Tobago, waar we eigenlijk naar toe wilden zeilen. In Castara wandelen we door de ‘jungle’ naar de waterval waar je onder kan zwemmen en een douche nemen. Nog even door het dorp en naar het strand. De deining rolt hier mooi binnen, het zou een uitdaging zijn om hier te landen met de dinghy. ‘s Avonds hebben we de bemanning van de Makaio (Ken, Nina en Alexandra) uitgenodigd om mee te bbq-en. Wij hebben namelijk erg goede entrecote gevonden bij de supermarkt in Scarborough en zij hadden ook wel weer eens zin in echt vlees na alle kip of vis. Gezellig ge-BBQ-ed, geborreld en foto’s uitgewisseld. Vrijdag 10 januari gaan we door naar Grenada, een oversteek van bijna 80 mijl. ‘s Morgens vroeg op, altijd lastig na een gezellige avond, eerst koffie en dan het anker uit het zand. Zeilen erop en we zijn weer onderweg! De hele tocht is de wind erg wisselvallig door de buien die voor, achter en over ons heen trekken. Soms gaan we hard, als er net een bui aan komt en het volgende moment liggen we bijna stil te dobberen. Na een paar uurtjes varen krijgen we bezoek van een groepje grijs-gespikkelde dolfijnen die even meezwemmen achter de boot aan. Halverwege de tocht hebben we beet! Een heel erg grote, de lijn staat helemaal strak. Je ziet hem achter de boot heen en weer zwemmen, maar helaas, bij het inhalen weet hij los te komen door de staaldraad door te bijten. Waarschijnlijk was hij dus toch te groot voor ons. Net voor Grenada hebben we weer beet! Nu een eetbaar formaat Barracuda. Deze halen we wel binnen en is een perfect visje voor 4. Zaterdag een beetje rondhangen in en rond Prickly Bay na een heerlijk rustig nachtje. De boot lag eindelijk weer eens helemaal stil en de wind viel ook nog weg. ‘s Avonds zien we een mailtje van de Yana dat zij en de Deesse nu in Tyrrel Bay op Carriacou liggen. Leuk om ze weer eens te zien en we wilden toch al die kant op dus zondag vertrekken we redelijk op tijd naar Tyrrel Bay. Rond de zuidkust van Grenada is er nog bijna geen wind en gaan langzaam. Pas halverwege Grenada trekt de wind aan en kunnen we lekker zeilen. Dan net voordat er een bui dreigt over te komen, valt de fok plots naar beneden. Een soort meedenkend reefsysteem voor de fok??? Nee, weer een touwtje van het rolsysteem van de fok gebroken. Ondertussen is de squall losgebarsten en moet de fok voor op het dek vastgebonden worden. Al stuiterend met bakken water over je heen zetten we de fok vast en roepen Renzo en Cora heel hard Wordt vervolgd… —– At 15.1.2014 2:13 (utc) our position was 12:29.01N 061:28.97W

Weerzien in Tyrrel bay

image

Pizza!

Gezellig in de bar…

image

Even internetten en zo op Grenada.

Prickly Bay

Na veel te vroeg opstaan, lekker zeilen, dolfijnen spotten, een hele grote vis die onze staaldraad doorbijt en een kleine barracuda die in de kuip onthoofd is, zijn we op Grenada aangekomen. Nu een pizza met Carib bier!