We zijn in Flores aangekomen!

Zaterdag middag, 13.58 UTC lag ons anker ingetrokken in de baai van Lajes op Flores. We hebben totaal 2580 mijl gevaren in 403 uur, een gemiddelde van 6.4 knopen. Niet heel snel maar over het algemeen best comfortabel. Als we met de dinghy naar de kant gaan zien we de Hestur in de haven liggen, we hebben hun voor het laatst gezien op de Canarische eilanden. Ze zijn niet aan boord. Op weg naar het dorpje komen we ze tegen. Na onze boodschappen (brood en wijn) gaan we bij ze op de borrel. Even later besluiten we met z’n vieren te gaan eten. Onderweg naar het restaurant komen we nog drie andere zeilers tegen (opstappers) die hun kapitein zijn ontvlucht. Halverwege komt er nog een Frans stel bij en opeens zijn we met 9 man. Het restaurant is van een Duits stel en het is lekker eten, ze willen graag lokaal eten promoten en dat is ze goed gelukt. Op de terugweg stoppen we nog even bij een lokaal feestje, Espirito Santo. Er is een bandje, bier en veel gezelligheid. Overal op de vloer liggen papiertjes. Deze blijken van een loterij te zijn. Voor 1 euro krijgen we 20 lootjes. Edith en Charlotte vouwen de lootjes open en Edith heeft drie keer raak! Nu hebben we een mooie pannenlap en ovenhandschoen, tafelkleedje en een echt klok gewonnen! Er zijn meer zeilers op het feestje afgekomen en het is een gezellige boel. Om middernacht onze tijd, 2 uur lokale tijd gaan we naar onze boot, moe en voldaan slapen we in een vers opgemaakt bedje met een deken. Vandaag, zondag, hebben we een bijkom dag en maken we schoon schip! (Na 17 dagen 1 light biertje per dag zijn we niet meer zo aan alcohol gewend:)) —– At 15.6.2014 14:39 (utc) our position was 39:22.88N 031:10.06W

Dag 16, op weg naar Flores!

Een politieke carriere licht voor ons niet in het verschiet. Ons Polderplan van gisteravond is zo gezegd helemaal in het water gevallen. Om vaart te minderen hadden we voor de eerste wacht de fok al ingerold, maar alleen op dubbel gereefd grootzeil wilde Equinox nog steeds lekker surfen zodat de gemiddelde snelheid boven de 10 knopen bleef en dat was niet omlaag te krijgen. Tijdens de wissel hebben we toen het grootzeil laten zakken en de fok uitgerold, maar dat hielp eigenlijk bijna niets. Met 23 knopen wind kunnen we gewoon niet langzaam halvewind varen. Toen de wind verder toenam hebben we maar besloten om voor top en takel met de golven mee te varen. In de buien gingen we op de buiskap nog steeds 7 knopen. Plots was de wind ingezakt en vervolgens lagen we in een bijna 3 meter hoge zee te dobberen… Toen hebben we besloten om toch maar naar Flores te varen omdat de komende dagen heel weinig wind is voorspeld en dat 100 mijl scheelt. Nu nog 80 mijl te varen naar Flores. —– At 13.6.2014 21:35 (utc) our position was 38:33.16N 032:33.42W

Dag 15, Afwisselend weer met flinke opklaringen.

Vandaag , donderdag was een afwisselende dag, af en toe in de schaduw van een wolk of bui was het fris, maar in de zon al snel te warm voor ons zeilpak. De zee was heel rustig, maar aan het eind van de dag wordt het iets onrustiger, we hebben ook wat meer wind van opzij. We zeilen nu met het grootzeil dubbel gereefd en de fok, iets te weinig zeil voor de wind, maar met deze zee is het een goede en vooral rustige combinatie. We zitten een beetje in een pat stelling, als we hard varen komen we een front tegen dat tussen ons en de Azoren ligt. Dan blijven we meer dan genoeg wind houden en zijn we er snel. Wel hebben we dan een hoge zee als we bij de banken voor Faial komen, of dat een goed plan is? De andere optie is rustig varen en dan zeker het front missen maar een hele grote kans om in een windstilte terecht te komen vlak voor het eindpunt. Als echte nederlandse “Polder generatie” kiezen voor de middenweg, net aan de west kant van het frontje proberen te blijven door niet te hard te varen, maar ook niet te langzaam dus… We zullen zien of het ons lukt. Nu nog 306 mijl te gaan tot Faial! —– At 12.6.2014 22:13 (utc) our position was 37:25.77N 034:59.67W

Dag 13, wind in de rug richting de Azoren

Het frontje van afgelopen nacht viel heel erg mee. Beetje extra wind, een paar buien en tijdens de laatste “donkere” wacht konden we gijpen. We hebben wel een paar brekers in de kuip gehad maar die spoelen gewoon weer weg. Vandaag een zonnig dagje gehad, wat gehengeld maar niets gevangen. Vanmiddag voeren we langs een grote schildpad, we gingen er met de drijver op 1 meter langs maar hij dook niet onder, bleef gewoon lekker op de oppervlakte drijven in de zon. Dat hebben we nog niet eerder op de oceaan gezien. Alles is goed aan boord, maar met het eind in zicht komt ook de wens om er al te zijn… Nog 630 mijl te gaan naar Faial. —– At 10.6.2014 21:21 (utc) our position was 36:02.56N 041:28.55W

Dag 12, het frontje komt!

Vandaag weer een zonnige dag gehad. Wel is de wind een beetje toegenomen en zijn de golven wat minder relaxed. We hebben deining van achteren en van opzij. Dit geeft af en toe rare bewegingen en mooie surfen. Net rond het avondeten is de bewolking van het frontje over ons heen getrokken en worden de golven iets hoger. Vannacht zal onrustig zijn, maar met alleen de fok op en de wind op 130 graden invallend zou het wel goed moeten gaan. We hebben de koers van oost naar oost-noord-oost verlegd en gaan nu recht op de Azoren af. Na het frontje zal de wind draaien en moeten we waarschijnlijk een gijpje maken. De voortgang is nog steed redelijk en we hebben nu nog 802 mijl te gaan. —– At 09.6.2014 21:30 (utc) our position was 34:56.90N 044:44.54W

Dag 11, nog steeds pal oost.

Het begint een beetje op Ground Hog Day te lijken, maar we varen nog steeds pal oost. We hebben wel lekkere voortgang gehad en zijn vandaag de 1000 mijl te gaan mijlpaal gepasseerd. Reden voor een feestje met een lekker biertje in de zon tegen borreltijd. Het oorspronkelijke laag dat we wilden vermijden door oost te varen is ons nu noord gepasseerd, wij hebben er geen last van gehad en lekker in de zon gevaren. Er komnt alleen nu nog een klein laagje aan dat zich gaat samenvoegen met het net gepasseerde laag… Dus nog maar een dagje oost varen. Morgen gaan we met de nieuwe weersvoorspelling beslissen of we dan eindelijk echt koers kunnen zetten naar Faial. De Mahi is nu bijna op, tijd om weer eens te gaan vissen. Nu voor het begin van het wachtlopen hebben we nog 976 mijl te gaan naar Faial. —– At 08.6.2014 22:13 (utc) our position was 34:30.83N 048:18.42W

Dag 7 op de oceaan

Afgelopen nacht zijn er nog wat kleine buitjes over gekomen met wat meer wind en in de morgen klaarde het op de wind nam af en we gaan nu met een langzaam gangetje naar het noorden. Vanmorgen heeft Renzo de hengel maar weer eens uitgegooid met onze nieuwe en favoriete lure. Edith komt net haar bed uit om de wacht over te nemen, nog een beetje versuft en Renzo is net het bed weer in gedoken. En dan ratelt de hengel als een dolle. Beet! De boot in de wind, helaas net niet ver genoeg dus we gaan alleen maar harder, de lijn vastzetten zodat we hem binnen kunnen halen. Maar met 10 knopen snelheid is die vis niet binnen te halen. De boot voor de wind sturen om langzamer te gaan en dan breekt de lijn. Alles kwijt! En nu zwemt er dus een vis rond met een plastic inktvis in z’n bek. Maar misschien vindt de vis dat beter dan opgegeten worden… Nu nog 1671 mijl af te leggen naar Horta. —– At 04.6.2014 22:55 (utc) our position was 32:33.83N 062:13.52W

Dag 6, met een lopend windje richting de Azoren

Vandaag, dinsdag hebben we de wind mooi in de zeilen. Het is een beetje onstuimig maar met de wind schuin van achteren kunnen we lekker opschieten. In de buien wat reven of de fok in rollen, maar voor de rest gaat het allemaal vanzelf. We zijn nu onder Bermuda door gevaren, met de huidige wind kunnen we daar niet eenvoudig komen en we hebben besloten om dus maar door te varen naar de Azoren. Vanavond is de wind wat verder geruimd, we hebben nu de wind recht van achteren, hierdoor gaan we minder snel maar het vaart wel heel rustig, goed voor de nachtrust! Nog 1778 mijl tot de Azoren —– At 04.6.2014 0:44 (utc) our position was 30°48.95’N 063°37.49’W

Dag 5, voelt alsof we de poolcirkel naderen

Vandaag is het echt kouder geworden, in plaats van de 30°C die we gewend zijn is het binnen maar 22°, het klint gek voor nederlandse begrippen, maar we hebben al truien, vesten en andere warme kledingstukken uit de kast getroken. Langzaam aan krijgen we meer maan en daarmee iets meer licht tijdens de nachtwacht. Het lijkt erop dat de weergoden ons goed gezind zijn en zoals het er nu uitziet varen we mooi achter een frontje aan, een beetje hobbelige zee maar geen slecht weer tot nu toe. Morgen valt de beslissing over Bermuda. We hebben net onze laatste Sugar Loaf geslacht, de boot ruikt helemaal naar suikerspin van deze ananas. We gaan zo de nacht in met nog 1959 mijl te gaan naar de Azoren. —– At 02.6.2014 23:35 (utc) our position was 29:23.20N 066:42.58W

Dag 4, we hebben weer wat wind

Afgelopen zaterdag nacht begon nog met een spiegel gladde oceaan, maar tijdens de tweede wacht kreeg Edith na een feestje met doflijnen die ze wel kon horen maar niet kon zien wind! Die trok aan zodat we zelfs het grootzeil moesten reven. We hebben vandaag lekker door kunnen varen en koers gezet naar een punt onder Bermuda. Zoals het er nu naar uit ziet gaan we niet naar Bermuda omdat daar een flink lagedruk gebied ligt waar we onder willen blijven. Nu maar hopen dat de meerdaagse voorspellingen een beetje kloppen, maar we kunnen natuurlijk elke morgen onze plannen weer aanpassen. Nog steeds niet gevist, maar wel een heerlijke groene viscurry gegeten van de vis die Chris ons gegeven heeft. nu nog 2120 mijl te gaan. —– At 01.6.2014 23:58 (utc) our position was 28:32.77N 069:39.04W

Dag 3, saterdag 31 mei

Vandaag is een rustige dag. Onze tactiek is om op de rand van het hogedrukgebied richting de Azoren te varen om zo de overkomende depressies te vermijden. Op zich is dat heel goed gelukt, nog geen depressie gehad maar nu zitten we midden in een hogedrukgebiedje met zeer weinig wind. We hebben een hele rustige nacht gehad, maar overdag is het op momenten helemaal windstil. De oceaan is wel mooi met een lange deining uit verschillende richtingen. Gelukkig heb je daar op een trimaran geen last van. Er is nog steeds een vis verbod maar de tonijn is nu bijna op, zo ook de wasabi. Het leuke van geen wind is dat je lekker op de netten kan liggen, met emmers zeewater kan gooien (30 graden celcius). De dag afstand is zo laag dat we die maar niet vermelden. Dat kan je op kaart op de website wel zien. We hebben nu nog 2249 mijl te gaan naar de Azoren. —– At 31.5.2014 23:14 (utc) our position was 27:54.44N 072:00.83W

Dag 1 op zee

Woensdag middag, 1900 utc zijn we vertrokken uit Eleuthera op weg naar de Azoren. Het vertrek is altijd spannend, maar we hadden een heel rustig windje in de rug toen we de baai uitvoeren. Eerst 7 mijl de verkeerde kant op om door de riffen naar diep water te komen en dan kunnen we koers zetten richting de Azoren. Dat lukt niet helemaal omdat we de wind een beetje tegen hebben maar we komen een heel eind in de goede richting. Inslingeren hebben we een beetje overdreven, bijna gelijk na vertrek doet het pomptoilet moeilijk en kan er een uur gesleuteld worden in een onrustige zee. Daarna valt ons groente en fruit netje naar beneden, een beetje overladen met 5 ananassen komen alle uien, aardappels, bataten en ananassen door de kajuit te rollen. Edith staat net te koken en moet de pannen blijven vasthouden. Alles tegelijk dus. De nacht verloopt verder rustig en de zee wordt ook wat rustiger. Bij het krieken van de dag de vislijn uitgegooid met onze nieuwe lure. Als ik net een uurtje slaap hebben we beet, een prachtige tonijn. We hadden ook nog vis van Chris gekregen, maar we kunnen nog een bak vinden en een plekje in de koelkast. Het is echt een super malse sashimi tonijn waar we tijdens de lunch al van genieten! Voorlopig maar even niet visen Even later blijkt tijdens het broodbakken dat de gasfles leeg is. Sneller dan verwacht… Gelukkig is de zee rustig en kunnen we zonder problemen een fles uit de drijver pakken. Nu hebben we lekker gegeten, bami met tonijnsteak! De thee wordt gezet en de wacht gaat zo beginnen. Alles gaat goed en morgen komen we waarschijnlijk in heel licht weer terecht. Nog 2373 mijl naar de Azoren. —– At 30.5.2014 0:13 (utc) our position was 27:11.35N 074:12.88W

Klaar voor vertrek!

We hebben twee dagen boodschapen gedaan in Spanish Wells, 5 Eleuthera ananassen, diesel en bier ingekocht en twee wasjes gedraaid. Bijna klaar voor vertrek.
Keath met ananassen

Dinsdagmiddag zijn we een klein stukje verplaatst zodat we voor het huis van Chris Morejohn lagen. Hij heeft veel multihulls en andere boten gebouwd en kwam ons enthousiast opzoeken. Van de Yana hadden we al van hem gehoord en hij bood ons heel vriendelijk zijn douche en wasmachine aan.
Dinsdag aan het eind van de middag kwam de Global Hopper ook weer terug, hij was vroeg vertrokken richting Abacos maar had zijn boot geparkeerd op een zandbank in Spanish Wells. Met hoogwater kon hij weer loskomen. Die route gaan wij niet nemen…
Dinsdag avond hebben we gezellig met Keath en Chris op zijn terras gezeten, wat geborreld en gegeten.
Borrelen bij Chris
Woensdag hebben we de laatste inspectie van de boot gedaan, de mast in en alle harpjes gecontroleerd. Na een douche bij Chris en een bezoek aan zijn trimaran project zijn we klaar voor vertrek.
Vanaf nu hebben we geen internet meer, dus contact kan alleen maar via de SSB email.

Ontmoetingen

Via de mail hadden we nog contact met de Feeks, die via de Exumas onderweg naar Grenada is. We hebben afgesproken op Hawksbill Cay. Met een heerlijk zonnetje en een aangename snelheid varen we naar het noorden waarbij we ineens de Unwind inhalen. Nog een Nederlandse boot in de Bahamas, het is hier echt druk! We hebben contact via de marifoon en kijken of we nog wat af kunnen spreken later. Als we bij Hawksbill Cay komen, zien we ook de Feeks aankomen vanuit het noorden en we gooien het anker ongeveer gelijktijdig. Na een gezellig ankerbiertje of -sapje, gaan we met Marcel snorkelen en het eiland verkennen.
FeeksHet is een mooie wandeling over scherpe rotsen en het uitzicht aan de andere kant over de oceaan is schitterend. Onderweg gooit Renzo een pootje van een rode krab in de struiken en een kleine grijze slang kruipt opgeschrikt het pad op, die hadden we anders nooit zien liggen… Terug bij de boten borrelen we aan boord van de Feeks en daarna zorgt Ben voor een goed avondmaal.
De volgende ochtend wisselen we nog de laatste info uit, nemen voor minimaal een jaar afscheid en wachten we tot het hoger water is zodat we de ankerplek kunnen verlaten. Keath van de Globalhopper, een cat geankerd voor ons, komt even langs. 12 jaar terug is hij begonnen aan het bouwen van dezelfde boot als wij hebben, maar het was een te grote stap van niet zeiler naar trimaran bouwer en het project is jammer genoeg in de container beland. Hij gaat ook naar Allens Cay, waar we met de Unwind hebben afgesproken voor een BBQ. Dus nodigt Renzo hem ook maar uit, gelukkig heeft hij nog wat Mahi Mahi in de vriezer liggen want we willen wel BBQ-en, maar hebben vlees noch vis…
In Allens Cay aangekomen zijn de GlobalHopper en de Unwind al voor anker en we gaan naast de Unwind liggen. We hebben een gezellige BBQ met Keath, Niels en Margaret. De volgende ochtend slapen we nog als de Unwind verder gaat naar het westen, die blijven nog een jaar in de Carieb voor dat ze door Panama gaan.
Angelfishes

Iguana
Na een dagje snorkelen en Iguana’s kijken gaan we de zaterdag verder richting Eleuthera. Keath was al eerder vertrokken om voor het rif te vissen. Hij heeft twee Mahi’s gevangen en als we hem later onderweg ontmoeten gaan we bij hem langszij en krijgen een flink stuk vis.
Langszij midden op zeeEven later zien we eerst een paar vinnen boven het water uit komen. Dolfijnen! Ze zwemmen even met ons mee en gaan dan verder vissen.
Dolfijnen
De tocht over de banken is wel spannend, we moeten uitwijken voor de koraalkoppen. Op eens wordt het snel ondieper en schrikken we een beetje. Navraag leert ons dat we richting een bank van 5 voet diepte varen… Nadat we iets meer west zijn gaan varen, werd het gelukkig weer dieper. Het is echt onbeschrijfbaar hoe mooi het is om met super licht weer over de azuurblauwe en groene banken te varen; haai, vissen en zeesterren onder je door te zien gaan, de wolken en zeilen nemen de kleur van het water aan en ver op de horizon zijn witte strepen zichtbaar van heel erg ondiepe banken. De Mahi hebben we voor een deel fijn gesneden en met soja saus en wasabi gegeten tijdens het varen.
Bij Eleuthera gaan we liggen bij Current Island, dit eiland is gescheiden van Eleuthera door een smal kanaal waar heel veel stroming kan staan. We komen anderhalf uur voor hoogwater aan en hebben nog een flinke stroming tegen. Vol gas komen we met 1.5 knopen langzaam door het kolkende water.
Stroming in current channel
Hierna komen we in een prachtige binnenzee waar we voor het strand ankeren. De GlobalHopper is gelijk met ons aangekomen bij het kanaal en na het ankeren en het gebruikelijke biertje besluiten we gezamelijk te gaan eten. Hij maakt een japanse marinade voor de dun gesneden vis, wij een soort italiaanse tartaar van de Mahi Mahi. Een koningsmaal!
Zonsondergang

Deze zondag zijn we een beetje aan het klussen en het vertrek voorbereiden. Misschien vertrekken we van Eleuthera. We moeten in ieder geval nog ananassen hier kopen, Eleuthera schijnt de bakermat te zijn van de sugarloaf, de enige echte lekkere ananas. Dat gaan we morgen uitvinden!

Drukke dag op Warderick Wells Cay

Deze dinsdag is eindelijk de zon terug en kunnen we weer lekker buiten leven. Er staat nog steeds een lekker windje en na de reparatie van de 12m kite kunnen we gaan spelen op het water. Eindelijk heb ik genoeg power en kom ik lekker uit het water en maak ik mijn eerste meters op het board in plaats van naast het board. Hierna gaat Edith en die maakt het helemaal spannend door de safety release los te trekken als ze probeert te depoweren. Na een geslaagde redding komen we weer terug op de boot. Dan wordt het tijd voor een wandelng op het eiland, eerst naar de ruines van een oude plantage. Griekenland is er niets bij, een paar stenen in een vierkant opgestapeld en een beetje afgesmeerd met cement en je hebt een echte toeristen attractie. De ruine viel een beetje tegen, maar het uitzicht was fantastisch! We wilden lopen naar de blowholes in het noorden van het eiland, maar op slippers over die scherpe bubble stenen (lijkt op een doorgesneden bros reep) was niet het beste plan. Daarom genieten we wat langer op een kleine heuveltop met uitzicht over de oceaan en de exumabank. De hagedissen zijn hier heel tam en kwamen bij ons zitten op de top. We sluiten onze activiteiten af met een snorkelsessie en zien de resultaten van een actief natuurbeleid. Doordat we hier in het exuma park niet mogen vissen zijn er veel te veel vissen en is er gewoon geen plek voor alle vissen in het rif. Ze kunnen nog net hun kop in een holte steken, maar er is duidelijk woningnood terwijl wij gewoon weer een blikje moeten openen… Op de boot aangekomen nog even wat klusjes gedaan, heerlijke pasta gegeten met ons laatste pakje blauwe kaas en dan is het tijd om het blog te schrijven………. —– At 21.5.2014 1:13 (utc) our position was 24:22.81N 076:37.71W

Van het biggen eiland via Little Halls Pond Cay naar Warderick Wells Cay

Tijdens ons bezoek aan de stad op Staniel Cay hebben we een supermarkt gevonden met een vriezer. Daarin liggen lekkere steaks waarvan wij er 4 gekocht hebben. Eerst verder over het eiland wandelen, Oude auto’s gezien voor Miek en een LVT (leuk voor Twan) pickup. Op de terugweg de Yana uitgenodigd voor een afscheidsbbq aan boord van Equinox. Het werd een gezellige avond waarbij weer dankbaar gebruik werd gemaakt van de Cobb. Gepofte aardappeltjes, steak, diverse salades en als toetje door Hennie gebakken Brownies! Het leven is hier best prettig. De volgende dag vertrekt de Yana in heel licht weer. Er was zo weinig wind dat wij maar zijn blijven liggen om wat klusjes te doen en voorbereidingen te treffen voor de volgende grote oversteek. Zondag was het weer niet heel veel beter, maar tijdens een opklaring zijn we toch maar vertrokken naar Little Halls Pond Cay. Het laatste stukje van deze tocht was nog wel spannend, via een hele smalle geul tussen een rotspunt van Bell Island (Nu weer een eiland in plaats van een Cay…?) en een zandbank door te sturen bij laag water. Daarna een diepe geul oversteken en met een grote S bocht door een andere geul om bij onze ankerplek te komen. Gelukkig ging alles goed en na snorkel inspectie blijkt ons anker helemaal ingegraven te zijn en kunnen we hem niet meer terug vinden. De nacht is een beetje onstuimig doordat we voor een deel op stroom liggen en dus de wind meer van opzij komt. Het snorkelen in het Sea Aquarium was prachtig en hierna besluiten we als het een beetje opklaart om onze oude track weer terug te varen tot buiten de banken om een volgend eilandje te bezoeken. Gelukkig hebben we goed weer tijdens het moeilijke stuk, hierna komt er een bui over met veel wind, maar met alleen de fok op hebben we hier weinig moeite mee, wel weer sinds lange tijd onze zeiljas opgegraven. Een beetje muf maar nog steeds waterdicht! Dinsdag gaan we de kant op in Warderick Wells. —– At 19.5.2014 21:12 (utc) our position was 24:22.81N 076:37.71W

Thunderball Cave

Van Blackpoint op Great Guana Cay zijn we vanmorgen vertrokken naar Big Majors Spot, bij Staniel Cay.
Het was een kort zeiltochtje maar wel weer lekker om op een andere plek te gaan liggen.
Afgelopen dagen waren in het teken van wachten op aangekondigd slecht weer dat elke dag weer meeviel (gelukkig maar).
We hebben wel een paar stevige buien gehad en een nachtje met vlagen tot 30 knopen (dikke 7 bft.) maar gelukkig kwamen alle grote buien op een of andere manier niet de Exuma bank op achter de eilanden zodat wij bespaard bleven van echt slecht weer.

Woensdag ben ik nog even gaan kijken op de plek waar ik al twee dagen een Nassau Grouper had zien liggen, maar nu ik mijn speer megenomen had was hij er niet… Jammer, dan maar sardines uit blik.

Na aankomst in Big Majors Spot (waarom dit eiland een spot heet en de rest cay weten we nog niet maar er wonen wel varkens op het eiland die kunnen zwemmen) hebben we gesnorkeld in de Thunderball Grotto. Nog steeds veel visjes die je opwachten aan de west ingang van de grot. Thunderball grotto
We hadden de oost ingang genomen die bij hoger water onderwater is en daar waren ze niet. De meeste bezoekers komen aan de west kant van het eilandje binnen met hun rijst, koekjes en erwten.
Toen we aan het snorkelen waren kwam net weer de stroming opzetten. Best leuk om zo door de grot gespoeld te worden. Wel moeilijk om goede foto’s van een slapende nurse shark te maken als je zo wegstroomt.
Slapende nurseshark
Na het snorkelen voeren we nog een rondje en kwamen we de Sea Sleigh tegen, waar we in Rudder Cut Cay mee gekitesurfd hebben en geborreld. Het was leuk om hun weer te zien en we zijn met hun meegevaren naar buiten toe om te kijken of we in de “cut” konden snorkelen. Er stond zoveel stroming dat we maar gewoon een stuk richting buiten hebben gevaren, het water ingedoken en als een speelfilm van de bodem genoten. Door de stroming konden we geen goede foto maken van de lesser electric ray die we gespot hadden. Deze is zeldzaam hier. Toen Edith net een foto wilde nemen kwam er een angel fish voor de camera zwemmen. Normaal willen ze nooit op de foto, maar nu dus wel. Een camerageile angelfish dus…
Camerageile Angelfish
En een Triggerfish, maar die willen altijd wel op de foto…
Triggerfish
Hierna hebben we nog gezellig met hun geborreld aan boord van de Equinox, Bambi had ijsblokjes meegenomen dus de rum cola smaakte heerlijk!

Great Guana Cay

Op Little Farmers Cay hebben we even een rondwandeling gemaakt met overal prachtig uitzicht over zee.
Uitzicht vanaf Little Farmers
Dan vertelt een local ons dat er op Great Guana Cay een grot is waar je in kan zwemmen. Hij vertelt niet precies waar, maar hij wil ons er wel naar toe brengen. Leuk zo’n grot, maar daar kunnen we ook zelf wel komen denken we.
Anker op bij Little Farmers Cay
Na de wandeling terug naar de boot, lunchen, en dan de enorme afstand van 1 mijl afleggen naar ‘Oven Rock’ op Great Guana Cay, waar ergens de grot zijn volgens onze internetbronnen. Eerst even snorkelen om te ontdekken dat we het anker niet echt in zand hebben gegooid, maar dat hij achter een rotspuntje is blijven hangen. We hadden onder water weinig verwacht maar we vinden van alles aan sponzen, zeesterren, garnalen en rifvisjes.
Mooie AngelfishMega zeester
Even later gaan we aan land op zoek naar de grot. We lopen de voetsporen van anderen achterna, maar dat leidt tot niets. Dan toch maar de andere kant op en dan zien we gestapelde stenen, dat moet het pad naar de grot wel zijn! En ja, langs het pad vinden we nog meer ‘steenmannetjes’ en andere aanwijzingen dat we op de goede weg zijn door de ‘jungle’. Na wat geklim en geklauter vinden we de ingang van de grot achter de bomen. Mooie druipsteenformaties en kristalhelder water maken deze grot spectaculair.
Ingang grot
Grotmeer
Druipstenen
Zaterdag gaan we door naar Blackpoint Settlement, de hoofdstad van Great Guana Cay. Na een mooi zeiltochtje van 1,5 uur over azuurblauw water draaien we de baai in en zien we de Yana liggen. Dat is een leuke verrassing en we ankeren er naast! Gezellig bijkletsen en we eten samen in het dorp.

Rudder Cut Cay en verder

Woensdag was de wind wat aangetrokken zoals voorspeld. Tijd om te gaan kiten! Nog voordat wij kunnen vertrekken zien we onze buurman in een catamaran ook kitesurf spullen inladen in de dinghy. Hij gaat naar een andere plek dan dat wij in gedachte hadden, maar we besluiten dat het leuker en leerzamer kan zijn als we ook naar diezelfde plek gaan. Als we er aankomen blijkt er een fantastisch mooi klein strandje te zijn worden we hartelijk verwelkomd door Bambi (de buurvrouw) terwijl Ken (de buurman) in het water ligt met te weinig lucht in de kite. Zij gaat hem redden en wij pakken de kitespullen uit. Als we de 12m kite hebben opgepomt zien we dat er een naadje los is en de binnenkant er al uit puilt. We laten hem snel leeglopen en pakken de kleinere kite.
Ktestrand
Renzo mag weer eerst proberen, met vallen en opstaan drijft hij een heel eind af en ga ik hem redden. In de dinghy met de kite in de lucht varen we terug naar het strandje en mag ik proberen. Met even veel vallen en opstaan drijf ik nog verder af en lukt het om de kitelijnen in de knoop te krijgen. Dus midden op het water de kite opgeruimd en terug naar het strand. Nadat Ken de kite beter opgepompt heeft, lukt het hem wel om mooie baantjes te trekken. Het is ondertussen al tegen de avond en we worden uitgenodigd bij Ken en Bambi om bij hun aan boord te komen borrelen. Daar zeggen wij natuurlijk geen nee tegen… Het is een erg gezellige avond op hun mooie cat.
Zij hebben nog nooit een trimaran bekeken, dus de volgende ochtend zitten ze bij ons aan boord. Altijd leuk om boten te vergelijken en andermans oplossingen te zien voor de algemene problemen (energie voorzieningen, water, hoe houd je groente en fruit zo lang mogelijk vers). Als het hoog water is vertrekken we en gaan we langs de schitterende eilandjes in prive-bezit van rijke Amerikanen met een vakantie resort. Als je ooit nog eens een leuk huisje zoekt voor een oud- en nieuw vakantie (Jeanine??), we weten niet of het heel goedkoop is…
Vakantiehuisje
Nu liggen we bij Little Farmers Cay, een eilandje met een dorpje erop waar we weer gewoon aan land kunnen. Gisteren bij het snorkelen bij de boot een grote eetbare Emperors Helmet gevonden. We wisten niet hoe we het beest eruit moesten krijgen, dus toch maar teruggezet en verder laten kruipen.Emperors Helmet

Straks even rondkijken en dan verder.

Er zijn nog meer foto’s van de Bahamas te vinden in Mei 2014.